انجام رینوپلاستی در شرایطی که فرد قصد فرزندآوری دارد ، همواره نیازمند ارزیابی دقیق زمان بندی و شرایط بدن است . هم جراحی بینی و هم بارداری تغییراتی در گردش خون ، وضعیت مخاط و پاسخ های بافت ایجاد می کنند . بسیاری از افراد نگران تاثیر بارداری بر نتایج ظاهری جراحی یا خطرات احتمالی بیهوشی برای جنین هستند . درک تفاوت میان توصیه های احتیاط جراحان با الزامات قطعی پزشکی ، به فرد کمک می کند تا بدون اضطراب بی مورد برنامه ریزی کند . در ادامه به بررسی علمی اینکه بارداری قبل یا بعد از جراحی بینی بهتر است می پردازیم .
بارداری بعد از عمل بینی
اقدام به بارداری پس از رینوپلاستی سلامت مادر یا جنین را به خطر نمی اندازد ؛ دغدغه اصلی در این وضعیت ، بیشتر به مدیریت دوره نقاهت جراحی و نتیجه نهایی عمل برمی گردد .
تغییرات هورمونی دوران حاملگی به ویژه افزایش استروژن و پروژسترون موجب اتساع عروق و احتباس مایعات در بافت ها می شود . این وضعیت در ناحیه سر و صورت می تواند به شکل احتقان و تورم مخاط بینی ( رینیت بارداری ) تظاهر پیدا کند . اگر بارداری در ماه های ابتدایی پس از جراحی رخ دهد ، هم زمان بودن بارداری با ورم طبیعی پس از جراحی می تواند احساس گرفتگی بینی را بیشتر کند و ارزیابی دقیق فرم بینی را تا پس از زایمان به تعویق بیندازد . با این حال ، این تغییرات هورمونی به معنای جا به جایی گرافت ها یا تخریب بینی نیست و در صورت بارداری ناخواسته ، جای نگرانی شدیدی وجود ندارد و بررسی وضعیت توسط پزشک معالج کافی است .
آیا فاصله زمانی استانداردی بین جراحی بینی و اقدام به بارداری وجود دارد ؟
در منابع علمی زنان و زایمان ، فاصله اجباری و یکسانی برای همه افراد تعیین نشده است ، اما از نظر تجربه بالینی جراحی پلاستیک ، اغلب پزشکان توصیه می کنند فرد حداقل ۶ ماه و در صورت امکان تا ۱ سال بین عمل بینی و بارداری فاصله بیندازد :
- پایدار شدن استخوان و بافت های نرم : جوش خوردن اولیه خطوط استئوتومی و کاهش بخش عمده ورم به چند ماه زمان نیاز دارد . رعایت این بازه زمانی مانع از تداخل ورم بارداری با روند التیام زخم های عمقی می شود .
- کاهش نیاز به مصرف داروهای مسکن : در هفته های نخست پس از عمل ممکن است نیاز به مصرف مسکن ها یا آنتی بیوتیک ها وجود داشته باشد ؛ سپری شدن این دوره دغدغه تداخلات دارویی در اوایل بارداری را به حداقل می رساند .
- آمادگی جسمی مادر برای مراقبت های بعد از عمل بینی : چسب زدن های منظم و مراقبت از ضربه های فیزیکی در شرایطی که مادر درگیر تهوع های صبحگاهی یا خستگی سه ماهه اول بارداری نباشد ، بسیار ساده تر پیش می رود .
رینوپلاستی بعد از بارداری و ملاحظات دوران شیردهی
برخی افراد ترجیح می دهند ابتدا دوران بارداری و زایمان را به پایان برسانند و سپس برای رینوپلاستی اقدام کنند . این تصمیم از جهات زیادی روند مراقبت را ساده تر می کند ، اما نیازمند توجه به دوره نقاهت پس از زایمان است .
پس از زایمان ، حداقل چند ماه زمان لازم است تا تعادل مایعات بافت و هورمون های بدن برقرار شود و ضخامت مخاط بینی به شرایط قبل از بارداری برگردد . علاوه بر این ، در دوران شیردهی باید توجه داشت که اثر داروهای بیهوشی نوین معمولا گذرا است و پس از هوشیاری کامل مادر و دفع بخش عمده دارو می توان با احتیاط شیردهی را از سر گرفت . با این حال ، به دلیل لزوم مصرف مسکن ها و آنتی بیوتیک ها در روزهای ابتدایی نقاهت و همچنین سختی های مراقبت همزمان از نوزاد و محافظت از بینی جراحی شده در برابر ضربات ناخواسته کودک ، بسیاری از پزشکان توصیه می کنند جراحی بینی تا تثبیت کامل وضعیت نوزاد یا پایان دوره شیردهی به تاخیر بیفتد .
رویکرد علمی نسبت به بیهوشی ، جراحی و بارداری
انجام جراحی های زیبایی مانند رینوپلاستی در طول دوران حاملگی ممنوع است . این ممنوعیت به دلیل خطرات بالقوه استرس جراحی ، نوسانات فشار خون ، بالا رفتن ریسک خونریزی به علت پرخون بودن عروق در بارداری و اثرات احتمالی داروهای بیهوشی بر رشد طبیعی جنین به ویژه در سه ماهه اول است .
تنها در شرایط استثنایی که فرد دچار تروماهای حاد تنفس یا شکستگی های مسدودکننده راه هوایی شود ، تیم های پزشکی مزایا و خطرات جراحی را بررسی می کنند . به همین منظور ، بررسی احتمال بارداری و انجام آزمایش پیش از ورود به اتاق عمل در تمامی افراد دارای شرایط باروری بخشی از استانداردهای ایمنی مراکز جراحی است .
جهت مشاوره با دکتر اکرم فریدنی برای جراحی بینی ، فرم زیر را پر کنید :
تغییرات بینی در دوران بارداری برای افرادی که سابقه جراحی دارند
بانوانی که در گذشته عمل رینوپلاستی انجام داده اند و سپس باردار می شوند ، ممکن است علائمی را تجربه کنند که کاملا وابسته به شرایط حاملگی است :
- احساس کیپ شدن و گرفتگی بینی : افزایش جریان خون در بافت های نرم و احتقان موضعی مخاط رخ می دهد که معمولا پس از زایمان کاهش می یابد .
- بزرگ تر یا پهن تر به نظر رسیدن نوک بینی : احتباس آب در بافت های چربی صورت می تواند باعث افزایش موقت حجم پره های بینی شود .
- استعداد خون دماغ شدن خفیف : پرخونی مویرگ های دیواره بینی بر اثر تغییرات عروقی گاهی خونریزی های سطحی گذرا ایجاد می کند .
- بازگشت تدریجی به فرم اولیه بینی : با تنظیم مجدد تعادل هورمونی و کاهش ورم های بدن بعد از وضع حمل ، شکل بینی در بیشتر افراد به وضعیت تثبیت شده قبلی بازمی گردد .
